W 1989 roku byliśmy świadkami usankcjonowania „porozumieniem społecznym okrągłego stołu”, faktu zamknięcia etapu historycznego podziału świata na dwa obozy, komunistyczny i kapitalistyczny.

Opiszę w tym tekście, jak widzę perspektywę łagodzenia dysproporcji społecznych na przestrzeni życia mojej babci, urodzonej w 1918 roku w Rosji.

Otóż mimo zniekształceń interpretacyjnych faktów, które referowali mi kolejni (w szkole podstawowej, a później średniej) nauczyciele historii, pamiętam z całą pewnością, że rewolucja technologiczna końca XIX i początku XX wieków, doprowadziła do przemian społecznych i eksploatacji wykwalifikowanej grupy robotników, którzy uświadomili sobie jak ważną dla grup rządzących jest warstwa społeczeństwa bezpośrednio zatrudniona przy produkcji – bez rozróżnienia na spożywczą, czy materialną.